Freewing F-35C 110mm-review: Hoe deze 12S super-scale-EDF echt vliegt

De Freewing F-35C Lightning II 110mm is een van de meest ambitieuze elektrische jets die Freewing heeft geproduceerd. Hij combineert een 110mm 12-blads EDF, 12S-vermogen, een vlieggewicht van ongeveer 6,7–7,0 kg, schaalgetrouwe intrekbare landingsgestellen, stuwkrachtomkering, een in de fabriek geïnstalleerde EG01-gyro, vleugels met snelsluiting en een uitgebreide verlichtingsset in een airframe op schaal 1/9,8.

Wat het model interessant maakt, is niet alleen zijn formaat. De brede carrier-vleugel van de F-35C geeft hem een duidelijk ander karakter dan veel EDF-jets met een hoge vleugelbelasting: hij behoudt zijn energie goed, zweeft verrassend netjes met verminderd gas en kan worden ingesteld voor een beheerste landingsnadering in plaats van alleen met vol vermogen te worden gevlogen.

Het is niet perfect. Een vliegende massa van bijna zeven kilogram verdient respect, elektronische wielremmen zijn niet standaard, de fabrieksinstellingen van de gyro moeten nog steeds worden geëvalueerd in plaats van blindelings vertrouwd, en piloten die zich op schaalnauwkeurigheid richten, zullen misschien merken dat sommige aerodynamische oppervlakken zijn geoptimaliseerd voor RC-vliegen in plaats van exact naar de verhoudingen op ware grootte te zijn gekopieerd. Maar als compleet groot EDF-pakket biedt de F-35C aanzienlijk meer dan alleen een grotere fan en een groter schuim-airframe.

Specificaties van de Freewing F-35C 110mm

Is de Freewing F-35C 110mm zijn geld waard?

Voor een ervaren EDF-piloot die verder wil gaan dan de gebruikelijke klasse van 80–90 mm, maakt de F-35C een sterk pleidooi voor zichzelf. De beste eigenschappen zijn niet beperkt tot puur vermogen. Het model combineert een groot, visueel overtuigend airframe met verrassend beheersbare vliegeigenschappen, uitgebreide landingsgestellen, handige functies voor montage op het veld en een dubbel-6S-voedingssysteem dat gemakkelijker te gebruiken is dan een speciaal formaat met één 12S-accu.

De grootste aantrekkingskracht is de manier waarop het model een imposante schaaluitstraling combineert met daadwerkelijke vliegbaarheid. Een grote EDF die op de grond alleen indrukwekkend oogt, is niet genoeg; de F-35C moet ook voorspelbaar naderen, tijdens bochten energie behouden en kunnen zweven zonder meteen uit de lucht te vallen wanneer het gas wordt teruggenomen. Dit airframe doet dat beter vermoeden dan zijn gewicht van bijna 7 kg zou doen verwachten.

De wisselwerking is dat het een serieus vliegtuig blijft. Zwaartepunt, gyroreageren, het matchen van accu’s, landingstechniek en de kwaliteit van de startbaan zijn hier belangrijker dan bij een kleinere sport-EDF. Het is niet alleen moeilijk omdat het groot is, maar de gevolgen van een slechte setup zijn ook groter.

Waarom Freewing voor de F-35C-vliegdekschipvariant koos

De F-35C is de vliegdekschipversie van de Lightning II van de Amerikaanse marine, en de bredere vleugel is een van de eerste zaken die hem visueel onderscheidt van de F-35A. Bij een RC-model is die vorm niet alleen cosmetisch. Meer vleugeloppervlak is nuttig tijdens langzamere vluchtfasen en geeft het toestel in de lucht een duidelijk ander silhouet.

Het neuswiel met twee wielen en het onderstel in vliegdekschipstijl passen ook goed bij een model van dit formaat. De F-35C oogt indrukwekkend wanneer hij op zijn onderstel staat, en de landingsconfiguratie benadrukt het gevoel dat dit een marinejager is in plaats van zomaar een andere grijze EDF-jet.

De C-modelvleugel is ook een van de redenen waarom het toestel niet als een baksteen van zeven kilogram aanvoelt zodra het vermogen wordt verminderd. De jet behoudt energie tijdens lange, relatief vlakke glijvluchten en hoeft niet gedurende het hele circuit met maximale gasstand te worden gevlogen.

Bouwkwaliteit en montage

Hoewel de F-35C als PNP-model wordt verkocht, is het geen model dat zonder enige montage vliegklaar is. De laatste stappen omvatten het monteren van de richtingsroeren, de helften van het hoogteroer en de vleugels, het installeren van de ontvanger, het aanbrengen van de gewenste squadronmarkeringen en de keuze of je de kleine schaalantennes vooraan wilt monteren.

Het goede nieuws is dat de montagemethode verstandig is voor een model van dit formaat. De richtingsroeren schuiven op hun liggers en worden aangesloten via speciale stekkers voor servo's en verlichting. De helften van het hoogteroer worden met schroeven aan de staartconstructie bevestigd, terwijl de vleugels een snelkoppelsysteem gebruiken in plaats van telkens op het veld met conventionele vleugelbouten te moeten worden gemonteerd.

De magnetische neuskegel maakt transport eenvoudiger en de kleine antennes vooraan zijn optioneel. Piloten die een maximaal schaaleffect willen, kunnen ze monteren; wie het model vaak vervoert, laat ze mogelijk liever weg om de kans op schade te verkleinen.

Het grootste deel van het airframe biedt het afwerkingsniveau dat je van een hoogwaardige Freewing PNP mag verwachten, hoewel één vroeg geproduceerd toestel de aandacht trok vanwege een ruwe rompverbinding. Een ander toestel van dezelfde eigenaar had dat probleem niet, dus er is onvoldoende bewijs om dit als een systematisch productieprobleem te beschouwen.

110mm EDF-aandrijfsysteem: meer dan alleen een grotere ventilator

In het hart van de F-35C bevindt zich een 110mm 12-blads EDF, aangedreven door een 4678-680KV-inrunner en aangestuurd door een 130A-hoogspannings-ESC. Het systeem werkt op 12S met twee 6S-accu's.

Ook de nette inlaatopstelling is het vermelden waard. De onderzijde maakt geen gebruik van een opvallende extra cheateropening, waardoor het schaalprofiel van de F-35C behouden blijft. Bij een model met zo'n kenmerkende stealth-achtige romp is een visueel strakke onderzijde belangrijk.

In de lucht levert het systeem voldoende stuwkracht voor krachtige verticale manoeuvres en snelle passages, zonder het vliegtuig tot een beperkte vliegstijl met voortdurend vol gas te dwingen. Er is duidelijk vermogen beschikbaar wanneer dat nodig is, maar dankzij de glijvlucht kan het gas gedurende aanzienlijke delen van het circuit ook worden verminderd.

Geluid is subjectiever. De grote twaalfbladige ventilator produceert een dieper en voller EDF-geluid dan veel kleinere jets, vooral tijdens snelle passages, maar of dat overtuigend “turbineachtig” klinkt, hangt van de luisteraar af. Het kan beter worden omschreven als het gezaghebbende geluid van een grote EDF dan als een gegarandeerde imitatie van een turbine.

Hoe vliegt de Freewing F-35C 110mm in werkelijkheid?

Start

De F-35C is een zware EDF, maar komt bij het vertrek niet ondergemotoriseerd over. Het 12S-systeem geeft het vliegtuig voldoende acceleratie om het grote casco overtuigend in beweging te krijgen, terwijl de brede vleugel die snelheid in lift helpt omzetten zonder dat een overdreven abrupte rotatie nodig is.

Het oppervlak van de startbaan blijft belangrijk. Een gladde, harde ondergrond geeft het vliegtuig de gemakkelijkste start, terwijl goed onderhouden kort gras binnen het beoogde gebruiksbereik valt. Ruw gras is een ander verhaal en mag niet als gelijkwaardig worden beschouwd.

Snelle passages

De F-35C maakt vooral indruk tijdens lage, snelle passages, omdat de grootte het model op afstand visueel goed herkenbaar houdt. Het grote casco geeft de vlieglijn bovendien meer uitstraling dan een kleinere EDF, zonder dat het vliegtuig extreem dichtbij hoeft te worden gevlogen om indruk te maken.

Een geverifieerde officiële topsnelheid moet worden onderscheiden van schattingen van kijkers. Daarom is een specifieke maximumsnelheid minder nuttig dan de bredere conclusie: het standaard aandrijfsysteem levert voldoende prestaties voor overtuigende snelle passages en verticale manoeuvres, terwijl er genoeg gasbereik overblijft voor langzamere delen van de vlucht.

Verticale prestaties

De verticale prestaties zijn sterk genoeg om ervoor te zorgen dat de jet niet gehinderd lijkt door zijn gewicht. Klimvluchten op vol vermogen kunnen vol vertrouwen worden gebruikt als onderdeel van normaal aerobaticvliegen, in plaats van ze alleen te bewaren voor een korte stoot na een duikvlucht.

Glijvlucht zonder motorvermogen

De glijvlucht is een van de interessantste eigenschappen van het model. Met minder gas blijft de F-35C snelheid behouden over een lang, relatief vlak traject, in plaats van meteen snel te dalen zodra de stuwkracht wegvalt.

Dat is belangrijk voor meer dan alleen efficiëntie. Een goede glijvlucht geeft de piloot meer vrijheid bij het opzetten van het downwind-traject, het aanpassen van de afstand tot andere vliegtuigen en het positioneren voor de eindnadering. Het helpt ook het energieverbruik tijdens een vlucht te verminderen, in plaats van elke circuitronde met veel gas te moeten vliegen.

De landingsprestaties behoren tot de sterkste punten van de F-35C

Een EDF van bijna zeven kilogram kan intimiderend klinken wanneer het over landen gaat, maar het naderingsgedrag van de F-35C is een van de geruststellendere aspecten van het ontwerp.

Met uitgeklapte flaps en een juiste zwaartepuntligging zorgt de brede vleugel ervoor dat de jet tijdens de nadering een gecontroleerde hellingshoek kan behouden, zonder dat een zeer snelle, vlakke landing nodig is. Door de glijvlucht kan de piloot de energie bovendien geleidelijk beheersen, in plaats van tijdens de hele eindnadering op een grote stoot vermogen te moeten vertrouwen.

Dat maakt de F-35C nog geen landingsvliegtuig voor beginners. Het gewicht betekent nog steeds dat een verkeerd getimede flare of harde landing aanzienlijke belastingen op het intrekbare landingsgestel kan veroorzaken. Het model biedt de piloot echter een nuttige hoeveelheid aerodynamische ondersteuning, in plaats van telkens een landing met hoge snelheid af te dwingen.

Ook in de lucht ziet de landingsprocedure er uitstekend uit. Het uitklappen van het landingsgestel, de opeenvolgend bediende deuren en het dubbele neuswiel maken de eindnadering visueel tot een van de meest overtuigende onderdelen van het vliegtuig.

Review van het landingsgestel: schaaluitstraling met echt werk voor de boeg

De F-35C gebruikt een CNC-gefreesd, schokabsorberend intrekbaar landingsgestel met opeenvolgend bediende landingsdeuren. Op de grond vormt deze opstelling een belangrijk onderdeel van de schaaluitstraling van het model. In de lucht heeft het de moeilijkere taak om herhaaldelijk een model te verwerken dat bijna zeven kilogram kan wegen.

Het dubbele neuswiel is bijzonder kenmerkend en past bij het uiterlijk van de carrieruitvoering. De hoofdlandingsgestelconstructie is stevig, terwijl de externe schaaldetails het geheel realistischer laten ogen dan een eenvoudig blootliggend intrekbaar draadpootsysteem.

Zoals bij elke zware EDF blijven soepele landingen belangrijk. Het landingsgestel moet worden gezien als een schokabsorberend systeem, niet als een excuus om het vliegtuig hard op de baan te zetten.

Kan de Freewing F-35C 110mm vanaf gras vliegen?

Goed onderhouden gras is een bedoeld start- en landingsoppervlak voor de F-35C, maar ruw gras mag niet automatisch op dezelfde manier worden behandeld.

Kort, stevig en relatief glad gras maakt het de wielen veel gemakkelijker dan lang, zacht of oneffen gras. Het gewicht van het vliegtuig verhoogt de rolweerstand en zorgt ook voor grotere belastingen op het neuswiel als het veld kuilen of abrupte hoogteverschillen bevat.

Als je vliegveld zelfs voor kleinere 90mm-EDF-jets maar net geschikt is, mag je niet verwachten dat de F-35C dit probleem oplost alleen omdat het landingsgestel er sterk uitziet. De kwaliteit van het oppervlak en de beschikbare startafstand blijven belangrijk.

Stuwkrachtomkering versus wielremmen

De standaard 130A-ESC bevat stuwkrachtomkering, die de uitrolafstand na de landing kan verkorten. Speciale elektronische wielremmen zijn echter geen standaarduitrusting.

Wielremmen en stuwkrachtomkering lossen hetzelfde basisprobleem op de baan op, maar op verschillende manieren. Wielremmen kunnen tijdens het uitrollen rechtstreeks via de wielen worden geactiveerd, terwijl de piloot na de landing stuwkrachtomkering moet inschakelen.

Voor veel piloten zal stuwkrachtomkering volledig toereikend zijn. Piloten die vanaf kortere verharde banen vliegen, willen misschien toch dat het vliegtuig speciale wielremmen had, vooral bij een model van deze omvang en dit gewicht.

EG01-gyroscoop: nuttig, maar geen wondermiddel

De PNP-versie bevat een vooraf geïnstalleerde Freewing EG01-gyroscoop met 6 assen. Dat is een nuttige functie op een grote straaljager, maar de aanwezigheid van een gyroscoop mag een correcte mechanische afstelling of controle van het zwaartepunt niet vervangen.

De fabrieksprogrammering is een verstandig uitgangspunt, maar van één vaste versterking kan niet worden verwacht dat die bij elk vliegtuig identiek aanvoelt. Accugewicht, zwaartepunt, uitslagen, wind en persoonlijke voorkeur van de piloot kunnen allemaal veranderen hoe de stabilisatie aanvoelt.

Ten minste één privé gevlogen vliegtuig werd met de aanvankelijke gyroscoopversterking als onvoldoende gedempt in de rolrichting beschouwd, terwijl het gedrag in de pitchrichting tijdens de landing als goed werd beoordeeld. Dat is niet genoeg om de standaardinstelling van de gyroscoop als een probleem te bestempelen, maar het laat wel zien waarom piloten het vliegtuig moeten evalueren in plaats van ervan uit te gaan dat elke fabrieksinstelling onaantastbaar is.

Controleer voordat je de versterking wijzigt de gyroscooprichting, de richting van de besturing, de uitslagen en het zwaartepunt. Instabiliteit in de rolrichting mag niet automatisch alleen aan de gyroscoop worden toegeschreven.

Het zwaartepunt is belangrijker dan het kopiëren van de accupositie van iemand anders

Freewing geeft een zwaartepuntsbereik van 133–140 mm op, gemeten vanaf de voorrand op het punt waar het verwijderbare vleugelpaneel de romp raakt.

Die meting is belangrijker dan het kopiëren van de accupositie van een andere piloot. Verschillende accu's kunnen variëren in lengte, gewicht en interne gewichtsverdeling, ook als ze allemaal fysiek in het vliegtuig passen.

Installeer beide vliegaccu's precies zoals ermee gevlogen zal worden, zet ze goed vast en meet vervolgens het vliegtuig. Verplaats het paar naar voren of naar achteren totdat het afgewerkte model binnen het gewenste deel van het gepubliceerde zwaartepuntsbereik valt.

Freewing F-35C-accu-instelling: 5000 mAh versus 6000 mAh versus 6200 mAh

De keuze van de accu is belangrijk, maar hoeft de afstelling niet te beheersen. Voor de meeste piloten is 5000–6200 mAh per 6S-pakket een bruikbaar uitgangsbereik.

CNHL heeft ook LiPo- en Lightning LiHV-accu's met een hogere capaciteit en geschikte afmetingen en gewichten voor de F-35C, zodat piloten niet beperkt zijn tot slechts deze drie capaciteiten.

Bekijk voor de volledige lijst met bevestigde passende accu's onze Freewing F-35C 110mm-accucollectie.

Welke vliegtijd kun je verwachten?

De vliegtijd hangt sterk af van het gasgebruik. Een grote 110mm EDF verbruikt tijdens herhaalde passages op vol vermogen en verticale klimvluchten veel meer energie dan wanneer de piloot met minder gas vliegt en gebruikmaakt van de glijvlucht van het casco.

Met accu's van 5000mAh is een timer van ongeveer 3,5 minuten als signaal om met de landing te beginnen een verstandig conservatief uitgangspunt. Een totale tijd van ongeveer vier minuten is een nuttige richtwaarde, geen harde limiet.

Een configuratie met 6200mAh heeft ook een sessie van 5 minuten en 35 seconden, inclusief taxiën, voltooid, waarbij daarna ongeveer 3,81V per cel overbleef. Dat betekent niet dat elke configuratie met 6200mAh dezelfde vliegtijd oplevert, maar het laat zien hoe sterk vliegstijl en gasbeheer het resultaat kunnen beïnvloeden.

De veiligste aanpak is om voorzichtig te beginnen, beide accu's na elke vlucht te controleren en geleidelijk een timer in te stellen die bij je eigen vliegstijl past.

Schaalgetrouwheid versus RC-vliegprestaties

Piloten die veel waarde hechten aan schaalgetrouwheid hebben bijzondere aandacht besteed aan de verticale stabilisatoren van de F-35C. Ze vallen op het model duidelijk op, en de discussie benadrukt een bredere waarheid over grote schuimstof-schaaljets: exacte geometrische schaalvergroting staat niet altijd gelijk aan goede RC-aerodynamica.

De F-35C op ware grootte wijkt al af van de A- en B-varianten door zijn voor vliegdekschepen ontworpen vleugel en stuurvlakken. Het RC-model gebruikt eveneens aerodynamische compromissen die bedoeld zijn om de stabiliteit en het vlieggedrag op modelschaal te behouden.

Daarom raden we niet aan om de verticale stabilisatoren uitsluitend in te korten om het silhouet meer schaalgetrouw te laten lijken. Een wijziging die op de werkbank klein lijkt, kan een veel groter effect hebben op de gierstabieliteit bij lage snelheid en het algemene vlieggedrag.

Verlichting, nabrander en schaaluitstraling

De verlichtingsset van de F-35C is uitzonderlijk compleet voor een PNP EDF. Navigatieverlichting, formatieverlichting en het landingslicht op het neuswiel zijn in het casco geïntegreerd, terwijl de nabrander-led al af fabriek is geïnstalleerd.

Met voldoende radiokanalen kan de formatieverlichting aan de zenderbediening worden toegewezen. Ook stuwkrachtomkering en de selectie van de gyromodus vereisen extra kanalen. Piloten die elke functie onafhankelijk beschikbaar willen hebben, moeten daarom vóór de installatie hun ontvanger- en schakeltoewijzingen plannen.

Het vliegtuig is leverbaar in de beschilderingen van VFA-147 Argonauts, VMFA-251 Thunderbolts en VFA-101 Grim Reapers. De laagzichtbare afwerkingen zien er op de grond uitstekend uit, hoewel piloten moeten onthouden dat grijze camouflage het oriëntatiecontrast tegen een bewolkte lucht kan verminderen.

Voor- en nadelen van de Freewing F-35C 110mm

Wie zou de Freewing F-35C 110mm moeten kopen?

De F-35C is vooral geschikt voor piloten die al ervaring hebben met middelgrote tot grote EDF-jets. Wie vertrouwd is met 80mm- en 90mm-modellen zal de basisprincipes van het vliegen en instellen herkennen, terwijl het grotere formaat zorgt voor meer uitstraling, meer traagheid en meer verantwoordelijkheid.

Het model is vooral aantrekkelijk voor piloten die al meerdere 6S-pakketten bezitten, de voorkeur geven aan schaalgetrouwe jets, iets groters willen dan de gebruikelijke 90mm-klasse en nog geen interesse hebben in de kosten en complexiteit van turbineaandrijving.

Het model is minder geschikt als eerste EDF, voor zeer ruwe vliegvelden, voor piloten die een vliegtuig van 1,6 meter lang niet comfortabel kunnen vervoeren, of voor iedereen die niet bereid is vóór de vlucht tijd te besteden aan het controleren van de zwaartepuntspositie, gyroscooprichting, roeruitslagen en radio-instellingen.

Veelgestelde vragen over de Freewing F-35C 110mm

Welke accu gebruikt de Freewing F-35C 110mm?

Het gebruikt twee bij elkaar passende 6S-accu’s samen als een 12S-systeem. Freewing specificeert LiPo-pakketten van 5000–6000 mAh met EC5-connectoren; daarnaast zijn er ook andere capaciteiten waarvan is bevestigd dat ze passen.

Wat is de juiste zwaartepuntspositie?

De opgegeven zwaartepuntspositie is 133–140 mm vanaf de voorrand, op de plek waar het verwijderbare vleugelpaneel op de romp aansluit. Meet het vliegtuig met beide vliegaccu’s geïnstalleerd.

Kan de F-35C vanaf gras vliegen?

Ja, onderhouden gras is een bedoeld type landingsbaan. Lang, ruw, zacht of oneffen gras moet voorzichtiger worden benaderd, omdat het model zwaar is en de weerstand van de landingsbaan snel kan toenemen.

Heeft het wielremmen?

Specifieke elektronische wielremmen zijn niet standaard. De 130A-ESC beschikt over stuwkrachtomkering om de uitrol na de landing te helpen verkorten.

Bevat de F-35C een gyro?

Ja. De PNP-versie bevat een Freewing EG01-gyro met 6 assen. Controleer de gyrorichting, de zwaartepuntsligging en de besturingsinstellingen voordat je de gain aanpast.

Hoe lang vliegt de Freewing F-35C?

Ongeveer vier minuten is een bruikbare richtlijn voor een configuratie met 5000 mAh wanneer een conservatieve landingstimer wordt gebruikt. Grotere pakketten kunnen meer marge bieden, maar het gebruik van de gashendel heeft grote invloed op de werkelijke vliegtijd.

Kan hij LiHV-accu's gebruiken?

Ja. Geschikte 6S LiHV-pakketten kunnen als gematcht paar worden gebruikt met het hoogspanningsvoedingssysteem. Laad ze uitsluitend op met een LiHV-compatibele lader en overschrijd 4,35 V per cel niet.

Wordt hij geleverd met een afterburner-led?

Ja. Het afterburner-ledsysteem is af fabriek geïnstalleerd.

Is de Freewing F-35C geschikt voor beginners?

Nee. Hij is beter geschikt voor piloten met eerdere EDF-ervaring, vooral voor degenen die al vertrouwd zijn met grotere jets met intrekbaar landingsgestel.

Meer accuopties voor de F-35C en andere EDF-jets

Voor LiPo- en LiHV-opties met gegarandeerde compatibiliteit bekijk je de accucollectie voor de Freewing F-35C 110 mm.

Voor andere elektrische jets vergelijk je ons volledige assortiment LiPo-accu's voor EDF-jets.

Voor sportvliegtuigen, warbirds en andere modellen met vaste vleugels bekijk je het volledige assortiment CNHL-vliegtuigaccu's.

Eindoordeel

De Freewing F-35C 110 mm is niet alleen overtuigend omdat hij groot is. Zijn sterkste punt is dat het formaat wordt ondersteund door een verrassend compleet airframe: een bruikbare glijvlucht, sterke 12S-prestaties, beheerst naderen, indrukwekkende intrekbare landingsgestellen, eenvoudig verwijderbare vleugels, geïntegreerde verlichting en een praktische dual-6S-accuconfiguratie.

Er zijn compromissen. Het ontbreken van speciale wielremmen zal sommige piloten van grote jets teleurstellen, het gewicht van bijna 7 kg vereist goed baanbeheer en de verhoudingen van de staart zullen niet elke purist tevredenstellen. De fabrieksgyro moet bovendien worden beschouwd als onderdeel van de afstelling, niet als vervanging voor een juiste zwaartepuntsligging en mechanische voorbereiding.

Voor ervaren EDF-piloten die op zoek zijn naar iets dat aanzienlijk verder gaat dan de gebruikelijke categorie van 90 mm, maakt de F-35C echter precies daar het verschil waar dat het belangrijkst is: hij ziet er groot uit, vliegt als een goed ontwikkeld RC-vliegtuig en biedt de piloot voldoende instelmogelijkheden om het model praktisch in plaats van alleen indrukwekkend te maken.